برای زن فردا...کردیا

 
"وقتی همه خوابیم"
نویسنده : الهام پاوه نژاد - ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۸٧
 

در این مدت که سخت درگیر کار بودم اصلا فرصت دیدن فیلم یا خواندن کتاب نداشتم. اصولا وقتی سر کار هستم یک جور نا خود آگاه ،حتی اگر فرصت هم باشه ممانعت می کنم شاید برای دوری از تاثیر پذیریه ناآگاهانه.

این مدت انقدر میل به دیدن و خواندن در من فوران کرده بود که در این فرصت به دست آمده به شکل بیمارگونه ایی دارم فیلم می بینم و کم کم احساس آدم تشنه ایی بهم دست می ده که یه بادیه آب خورده و حالا که تشنگی برطرف شده رخوتمند شده و با طعم خوش آب مز مزه میکنه. منم جانم آکنده شده و سنگین البته نه تنم!

تقریبا اکثر فیلم های اسکاری را دیدم.چند فیلم قدیمی تر که فرصتش نبود و دیشب هم که فیلم استاد "بهرام بیضایی"را در جشنواره دیدم."وقتی همه خوابیم"

 لذت بردم وسرمست شدم از این همه جسارت ،این همه حرف ،این همه توانایی در این سن و سال و خشنود از پرده برداری از فضایی که سال هاست باهاش دست و پنجه نرم می کنیم و به شیوه ی "پرند پایا" قهرمان فیلم ،متواضعانه تحملش میکنیم. و البته دیدن این حقائق تلخ خالی از مرارت و دلتنگی و غم نیست.

درسته که سلیقه ایی به شیوه ی بازیگری در آن علاقه مند نیستم ولی با تمام حمله ها و هجوم هایی که به این فیلم شده ، که بنظرم از طرف کسانیست که تصویر سیاه خود را در این فیلم عریان می بینند، معتقدم این فیلم روزنگاریست از دوران هنری که ما در آن به سر برده و می بریم و آیندگان می توانند برای کشف این مقطع زمانی به دیدن این اثر اکتفا کنند. البته با این آرزو که آن ها خواب نمانده باشند....

دیدنش را حتما توصیه میکنم شاید خدا بخواهد و ساعت شماطه دار به صدا در آید و از این خواب بیدار شویم.