برای زن فردا...کردیا

 
" کوچ بنفشه ها "یا " قصد رحیل " ؟
نویسنده : الهام پاوه نژاد - ساعت ٦:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٦ شهریور ۱۳۸۸
 

از وقتی خبر رفتن استاد گران قدر "شفیعی کدکنی "  را خواندم ، مدام این بند از شعر زیبای " کوچ بنفشه ها"  که با صدای جاودانه ی " فرهاد " برایم عجین شده  ، در سرم می چرخید :

"... ای کاش 

ای کاش آدمی وطنش را

مثل بنفشه ها

(در جعبه های خاک )

یک روز می توانست ،

همراه خویشتن ببرد به هر کجا که خواست...."

وقتی به کتاب مراجعه کردم برای این که شعر را با حفظ آداب نوشتاری منتقل کنم ، به شعر دیگری برخوردم که نام و زمان و مضمون شعر حیرت زده ام کرد : " قصد رحیل "

پیش گویی در  چهل و یک سال پیش.

 و چه مبارزه ایی برای عدم تحقق آن اما ،

ظاهرا جبر تقدیر پر زور تر از اختیار دل  ماست. متاسفانه.

 

"قصد رحیل"


من عاقبت ازینجا خواهم رفت

پروانه ای که با شب می رفت

این فال را برای دلم دید

 

دیری است .

مثل ستاره ها چمدانم را

از شوق ماهیان و تنهائی خودم

پر کرده ام ، ولی

مهلت نمی دهند که مثل کبوتری

در شرم صبح پر بگشایم

با یک سبد ترانه و لبخند

خود را به کاروان برسانم .

 

اما ،

من عاقبت از اینجا خواهم رفت .

پروانه ای که با شب می رفت ،

این فال را برای دلم دید .


                                     استاد شفیعی کدکنی _1347