بزرگ دختر کوچکم...

نگاهت می کنم در حالی که انگشتان ظریفت روی کلاویه های پیانو  با نت های زیبای سمفونی بتهوون  می رقصد...  و این تنها زمانیست که آرامش پیدا می کنم.

انگار دیروز بود در کلاس ارف روی زمین نشسته بودی و با طبل زدن مربی ریتم را یاد می گرفتی و امروز ریتم و نوا به جانت نشسته و با پا ضرب می گیری و تلاش برای نواختن یکی از زیباترین قطعات موسیقی دنیا در این روزها : " ای انسان ها / باشید با هم/ در زندگی /مهربان..."

انگار دیروز بود که وقتی من در لاک سکوتم فرو می رفتم و در آشپزخانه به ظاهر به کاری مشغول ، دستهای کوچکت پایین لباسم را می کشید و نگاهت می کردم که چهار دست و پا خودت را به من رسانده بودی تا با نگاه عمیقت "حتی در آن سن " به من بفهمانی متوجه سکوت غیر عادی من شدی و من در آغوش می کشیدمت و می بوسیدمت به سپاس... و امروز روی تختت نشستم و تو این بار در تصویری  مادرانه ،آغوشت را برایم باز کردی و من سر بر سینه ات گذاشتم و زار زدم و تو نوازشم کردی...در سکوت...تا باز بفهمانی که متوجه سکوت غیر عادی این روزهایم هستی...

و من هنوز نمی دانم چه توضیحی باید به چشمان پرسشگر  تو بدهم جز این که: کمی صبر کن آرام بگیرم..با تو خواهم گفت...و تو دیگر نمی پرسی و می دانم منتظری ....

و من در تب و تاب که چگونه برایت بگویم از آرامش و اعتماد و صداقت و این باور را در جانت بنشانم که بدون آنها زندگی شریف ، محال است . در حالی که خودم به مرگ هر سه ی اینها سوگوارم ؟

چگونه به تو می توانم یاد دهم که انسان برای هر لحظه از کلام و گفته و اعتقادش باید بایستد و تا ایمان نداشته باشد "حق" ندارد کلامی به زبان بیارد در حالی که خودم ضربه خورده ی کلام و باورهایی هستم که به من داده شد و عمل نشد ؟

چگونه می توانم به تو یاد دهم که نباید از اعتقادات و علائق قلبیت بگذری و کاری کنی که در قاموست نیست و خودم قدم به راهی می گذارم که نه علاقه ام هست و نه باورم و نه هیچ چیز دیگر ، جز اجبار آینده ی تو  ؟

ولی امروز کشفم بزرگ تر و زیباتر از تمام زشتی های این دورانم بود ، این که تمام تلاشم برای پرورش نهال عشق و مهر در وجودت و آموزش حق شناسی در تو بی ثمر نبوده...وقتی بعد از دادن غذایت و نماندن کنارت به بهانه ی خواب ،مرا بوسیدی و گفتی چون می ری بخوابی الآن می گم :خیلی ممنون .خوشمزه بود !!  و وقتی در آغوشم کشیدی و نوازشم کردی تا آرام گیرم...

 فهمیدم  تنها نیستم ..با تو ..در این دنیای بزرگ و بی رحم..بزرگ دختر کوچکم...

/ 17 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
تــيـــتر اول

سلام خانم پاوه نژاد ! وبلاگ فوق العاده جذاب و خواندني اي داريد ، آدم بهتان بگويم كه آن را دنبال ميكنم. وبلاگ شما را لينك كردم اگر مايل بوديد وبلاگ اين بنده حقير را نيز لينك بفرماييد. با سپاس [گل]

فرید صلواتی

فرزندم من هفتاد سال است که نماز می خوانم روی پیشانیم حتی به اندازه یک نخود جای مهر نیست ، چگونه شما با این سن کمت روی پیشانیت جای مهر حک شده ؟ [ناراحت]

پگاه

اومدم بگم هم بازی هم شخصیتتون رو دوست دارم

شری

ای جان به این دخمل هنرمند و با احساس از جای من حسابی ببوسش من تو فیس بوک ادت کردم خوشحال میشم تو هم قبولم کنی دوست خوبم در ضمن نمایش اهل قبور تا چند شنبه است؟ شاید جمعه بیایم

منصوره

سلام الهام خانم هنر مندی شما در وبلاگتان هم مشخص است .مطالب بسیار ارزشمند و تحسین برانگیزی دارید. سرافراز میکنید اگر به وبلاگ بنده ( انواع غذاهای ایرانی و سنتی کرمانشاه )سری بزنید و از نظرتان استفاده کنم . موفق باشید

yekta

chera fekr mikoni faghat khodet bache dari va faghat khodet bachato dost dari hame madara mesle toan

yekta

jam kon kase kozato baba

مامان مه یاس

ما پر از روزهای سبز خواهیم شد اندکی صبر سحر نزدیک است

Reza Mousavi

فوق العاده بود مختصر ؛ مفید ، تاثیر گذار و پر حس . زنده باشید .